W latach 631–651 był biskupem Saragossy. Pozostawił Żywot świętego Emiliana i 44 Listy, będące ważnym źródłem dla badań nad historią Hiszpanii za panowania Wizygotów. Braulio z Saragossy najprawdopodobniej zredagował wyznanie wiary dla przyjmujących chrzest Żydów (Confessio Iudaeorum civitatis Toletanae). Był autorem hymnów i poematów, oraz dzieł hagiograficznych.
Dzieła Brauliusza dowodzą jego znajomości pism Ojców Kościoła i chrystocentryzm. Spisane przez niego elementy duchowości umożliwiły wyróżnienie czterech stopni życia wewnętrznego. W efekcie Bojaźni Bożej – nawrócenie to etap pierwszy. Z kolei następuje naśladownictwo Jezusa Chrystusa, a dalej nadzieja na przyszłą nagrodę. Czwartym stopniem jest rosnąca dojrzałość i miłość miłosierna w aspekcie łaski i kontemplacji.
Postać Brauliusza otoczona została kultem na przełomie XIII i XIV wieku.
Atrybutem świętego jest pastorał. Brauliusz z Saragossy jest patronem Saragossy.
W Kościele katolickim wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dies natalis (18 marca).
Zobacz też wstawiennictwo świętych
Przypisy
Bibliografia Wincenty Myszor, Braulio z Saragossy, [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., Warszawa 2001.
Kategoria:Ojcowie Kościoła Kategoria:Święci katoliccy Kategoria:Biskupi w I-XI wieku Kategoria:Urodzeni w 590 Kategoria:Zmarli w 651 Kategoria:Hiszpańscy biskupi katoliccy