został kawalerem Orderu Podwiązki.

Interesował się historią Irlandii i napisał kilka książek o tej tematyce, m.in. An Account from First-Hand Sources of the Negotiation and Signature of the Anglo-Irish Treaty of 1921 opublikowaną w 1935 r. Był również współautorem biografii irlandzkiego prezydenta Éamona de Valery, opublikowanej w 1970 r.

W 1956 r. Longford został członkiem założycielem New Bridge, organizacji zajmującej się pomocą skazanym na karę pozbawienia wolności i umożliwiającej im kontakt oraz integrację ze społeczeństwem. Lord Longford zasłynął jako aktywny działacz kampanii na rzecz ułaskawienia Myry Hindley, skazanej na karę dożywotniego pozbawienia wolności za wielokrotne zabójstwo. Starania Longforda zakończyły się niepowodzeniem (Hindley zmarła w więzieniu w 2002 r.). Z drugiej strony Longford był zdecydowanym przeciwnikiem równouprawnienia homoseksualistów.

Po reformie Izby Lordów w 1999 r. Longford otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Pakenham of Cowley i pozostał w Izbie Lordów. Zmarł w sierpniu 2001 r.