Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowały się tereny pastwisk plemiona beduińskiego Sava’id. Na początku XIX wieku w obszarze tym zaczęli osiedlać się koczowniczy pasterze. Osada była nazywana Arab al-Sava’id od nazwy plemiona Sava’id. Z czasem zaczęto ją określać Kamane, od nazwy tutejszej góry. W latach 20. i 30. XX wieku namioty i prowizoryczne szałasy zaczęły zastępować pierwsze domy. W ten sposób powstały trzy nieformalne wioski: Kamane Zachodni (hebr. כמאנה מערבית), Kamane Wschodni (hebr. כמאנה מזרחית) i Dżalsa (hebr. ג'יסלה). Ich mieszkańcy utrzymywali się z rolnictwa i pasterstwa. W wyniku I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Siły Obronne Izraela przeprowadziły operację „Hiram”, w trakcie której w dniu 30 października zajęto wieś Kamane. W odróżnieniu od wielu arabskich wiosek w Galilei nie wysiedlono jej mieszkańców, dzięki czemu zachowała swój pierwotny charakter. W latach 60. XX wieku władze izraelskie podjęły działania zmierzające do przejęcia tutejszych ziem. Z tego powodu w 1963 roku cały obszar wokół wioski Kamane został ogłoszony „zamkniętą strefę wojskową”. Wiązało się to z zakazem prowadzenia upraw rolniczych i miało duży wpływ na pogorszenie się sytuacji ekonomicznej mieszkańców wsi. Następnie władze wycofały zezwolenie na funkcjonowanie tutejszej tymczasowej szkoły.