Religia Nonnosa mały|Dionizos. Mozaika z Antiochii. II-III w. Sercem religii Nonnosa jest kult Dionizosa. Modli się do niego w duchu platońskiej religii solarnej. Jest przekonany o skuteczności misteriów dionizyjskich, czarodziejskich zamawiań i hymnów, horoskopów, tajemnych roślin i kamieni. Stawia go to w rzędzie ostatnich obrońców religii pogańskiej i przeciwników chrześcijaństwa.
Wśród pism Nonnosa zachowała się oprócz epopei o Dionizosie, Metabola, będąca parafrazą Ewangelii świętego Jana. Jej autor jest chrześcijaninem i dobrze orientuje się w teologii chrześcijańskiej. Autorstwo Nonnosa, potwierdza oprócz tradycji, technika wiersza, styl, powtarzanie zwrotów, a nawet całych wierszy z Dionysiaków. Echa ówczesnych sporów teologicznych, pobrzmiewających w Metaboli, pozwalają datować działalność Nonnosa na połowę V wieku. Sam fakt napisania utworu każe badaczom przypuszczać, że Nonnos pod koniec życia przeszedł na chrześcijaństwo.