Prowadził chór i orkiestrę, organizował koncerty, kierował młodzież w czasie wakacji do zbierania w swojej okolicy polskiej muzyki ludowej pielęgnowanej przez starsze pokolenia. Współpracował z polskimi chórami na Opolszczyźnie, współredagował „Śpiewnik Śląski” i miesięcznik „Przyjaciel pieśni”.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej ukrył się w podpoznańskim Kostrzynie u swego szwagra-księdza, proboszcza Kazimierza Michalskiego. Podczas okupacji, pod zmienionym nazwiskiem, mieszkał w Poznaniu i pracował jako urzędnik w opiece społecznej. Równocześnie, wraz z żoną Izabelą, brał udział w tajnym nauczaniu.
W lutym 1945 został skierowany do pracy w Państwowym Gimnazjum i Liceum Pedagogicznym w Poznaniu jako nauczyciel muzyki. W październiku 1947 został pracownikiem poznańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej. W latach 1949–1950 był prodziekanem Wydziału IV, 1950–1960 dziekanem, 1960–1961 prorektorem uczelni, 1961–1967 rektoremHistoria. oficjalna strona Akademii Muzycznej im. Ignacego Jana Paderewskiego w Poznaniu i od 1967 do marca 1971 ponownie dziekanem Wydziału IV (Wydziału Wychowania Muzycznego, obecnie o nazwie: Dyrygentury Chóralnej, Edukacji Muzycznej i Muzyki Kościelnej).