Razem z ojcem, który długo pracował w ośrodkach polonijnych na terenie Rosji, projektował wnętrza pawilonów wystawienniczych Ministerstwa Komunikacji, Przemysłu Lotniczego i Samochodowego oraz Powszechnej Wystawy Krajowej w Poznaniu.
Najbardziej interesował się architekturą wnętrz. Sporządził projekty gabinetu Marii Róży hr. Tarnowskiej (1931) czy pałacu Stanisława Rużyczki de Rosenwertha w Cieleśnicy na Podlasiu. W 1937 r. projektował ekspozycje na Wystawie Światowej „Sztuka i Technika” w Paryżu. Również pierwsze miejsce przypadło mu w konkursie na projekt dzielnicy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Do roku 1939 wykonał liczne projekty wnętrz użyteczności publicznej. Jednym z najważniejszych jego dokonań były awangardowe projekty mebli z giętych stalowych rur dla Zameczku Prezydenckiego w Wiśle (1930). Większość zaprojektowanych mebli przetrwała do dzisiaj. Stanowią jedyny przykład zastosowania stylu modernistycznego w reprezentacyjnej, państwowej rezydencji.
W czasie okupacji niemieckiej od roku 1942 członek Związku Walki Zbrojnej, następnie był żołnierzem Armii Krajowej ps. Skorupka i walczył w powstaniu warszawskim – w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej – 5. Rejon - batalion „Oaza” – 1. kompania, w Śródmieściu VII zgrupowanie (batalion) „Ruczaj” – 1.