Nie wiadomo kiedy został mianowany biskupem chełmskim. Najczęściej uważa się, że miało to miejsce ok. 1380, ale być może nastąpiło to w 1375 wraz z odnowieniem arcybiskupstwa halickiego. W diecezji tej przebywał okresowo, udzielał posługi pontyfikalnej w innych diecezjach. Wynikało to z braku uposażenia świeżo powołanej diecezji. W 1383 przebywał jako sufragan w diecezji poznańskiej, posiadał tam niewielkie uposażenie. Wraz z przeniesieniem Jana Kropidły w 1384 na biskupstwo włocławskie Stefan również się tam przeniósł w charakterze sufragana. W diecezji włocławskiej jego działalność pontyfikalna jest źródłowo poświadczona dla lat 1386–1416. W dokumentach tytułowany jest głównie wikariuszem generalnym działającym na obszarze całej diecezji. Jego głównym miejscem pobytu były dwory w Ciechocine i Subkowych. Jesienią 1410 został przez krzyżaków zmuszony do opuszczenia dworu w Subkowych, tym samym i pomorskiej części diecezji włocławskiej, nie wiadomo kiedy powrócił, obecny był w 1413.