Oprócz poznania prawa, pomocne są również do badań nad ówczesną strukturą społeczną. Przepisy rozróżniają rycerzy, ziemian, duchownych, kupców, chłopów zależnych i ludność niewolną.
Różnice odzwierciedlono m.in. w wysokości kar. Za rycerza lub kupca główszczyzna wynosiła 50 grzywien, za „Niemca którego Polacy nazywają gościem” tak jak za chłopa 30 grzywien.
Odróżniano przy tym karę za naruszenie płaconą na rzecz księcia jako stróża spokoju publicznego (bądź sędziego jako jego reprezentanta) w wysokości 50 grzywien i odszkodowanie (nawiązkę) dla ofiary (lub główszczyznę dla jej rodziny). Czasem wymiar był uznaniowyArtykuł 17. Zamach na cześć szlachcianki był karany opłatą 50 grzywien za naruszenie spokoju, wysokość odszkodowania dla ofiary była uzależniona od uznania sędziego. Za napastowanie wieśniaczki groziło 6 grzywien, bez wzmianki o odszkodowaniu..
Środkami dowodowymi były stosowane w tej epoce ordaliaAnaliza: Romuald Hube Wiadomość o sądach Bożych, czyli ordaliach w dawnej Polsce. Z rękopisu biblioteki miejskiej Elbląskiej wyd. Karol Dunin, "Romualda Hubego pisma" Tom II, Warszawa 1905. Istniała też przysięga oczyszczająca, czasem składana zbiorowo (np.