Równocześnie piosenka ta służy mu do wyrażenia swoich własnych opinii na temat związku miłosnego. Odrzuca uromantycznioną ideologię „prawdziwej miłości”, ale posuwa się jeszcze dalej i odrzuca uwarunkowania i własne projekcje publiczności. Śpiewa wymagającej kochance, że jeśli szuka ochrony, opieki, lojalności, grzeczności, rycerskości i innych rzeczy, którymi społeczeństwo obarczyło mężczyznę-kochanka, to lepiej niech ona „odejdzie w wybraną przez siebie prędkością”. Jest to gorycz i cynizm, ale w takim stanie był wówczas artysta i nawet ostrzega byłą kochankę przez próbami pojednania, bo na pewno on nie sprosta sztucznym kulturalnym standardom i ją poniży.
Według samego DylanaWypowiedź Dylana w broszurze do albumu Biograph, s. 50. piosenka ta została napisana we Włoszech, gdy udał się tam, aby odszukać Suze Rotolo. Przybył do Rzymu 5 stycznia 1973 r. i wystąpił razem z Odettą. Nie znalazł już Suze, bo ona właśnie powróciła do Nowego Jorku. Dylan wystąpił więc w klubie folkowym i w stanie rozterki napisał trzy swoje znakomite utwory: „Girl from the North Country”, „Boots of Spanish Leather” i „It Ain’t Me Babe”.