Podczas II wojny światowej na płaskowyżu działała Pustynna Grupa Dalekiego Zwiadu. Od lat 60. XX w. tradycję badań tych terenów kontynuowały ekspedycje brytyjskie, belgijsko-libijskie, francuskie, amerykańskie i amerykańsko-egipskie. W Wadi Samanijat Adżras znajduje się opuszczone lądowisko. W rejon płaskowyżu organizowane są wycieczki głównie z Luksoru.
We wrześniu 2008 roku porwano grupę 11 zagranicznych turystów (5 Niemców, 5 Włochów, 1 Rumun). Po ok. 10 dniach turyści zostali uwolnieni.
W 2007 roku władze egipskie utworzyły Park Narodowy Dżilf al-Kabir, w skład którego wchodzi płaskowyż oraz przyległe tereny masywu górskiego Dżabal al-Uwajnat i pustyni Wielkie Morze Piasku. Sięga on do granic z Libią i Sudanem. Zajmuje powierzchnię 48 533 km², czyli około 5% powierzchni kraju i jest największym obszarem chronionym w Egipcie.
Zobacz też
krater Kabira Obszary ochrony przyrody w Egipcie
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Geografia Egiptu Kategoria:Wyżyny Afryki Kategoria:Rezerwaty przyrody w Egipcie