Dorobek naukowy Jako neurolog kliniczny, Cassirer specjalizował się w anatomii ośrodkowego układu nerwowego. Opisał istotne aspekty stwardnienia rozsianego, zapaleń mózgu i poliomyelitis. Razem z Oppenheimem napisał podręcznik Lehrbuch der Nervenkrankheiten für Ärzte und Studierende. W 1901 roku, pięć lat po belgijskim lekarzu Jeanie B. Crocqu, opisał rzadką jednostkę chorobową o nieznanej do dziś etiologii, znaną dziś jako zespół Crocqa-Cassirera.
Wybrane prace Die Vasomotorisch-trophischen Neurosen. Berlin: Karger 1901. 2. Auflage, Berlin: Karger, 1912. Die multiple Sklerose. Leipzig, 1905. Die Beschäftigungsneurosen. Deutsche Klinik 6, 1, 1906 Die vasomotorisch-trophischen Neurosen. W: Handbuch der Neurologie Bd. 5, 1914. Krankheiten des Rückenmarks und der peripherischen Nerven. W: Julius Schwalbe (Hrsg.) Diagnostische und therapeutische Irrtümer und deren Verhütung. Leipzig, 1921 Vasomotorisch-trophische Erkrankungen. W: Friedrich Kraus, Theodor Brugsch: Spezielle Pathologie und Therapie 10, 3
Przypisy
Bibliografia Werner Leibbrand: „Cassirer Richard”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB) Bd. 3: Bürklein – Ditmar. Berlin, 1957 s. 170
Otto Kalischer: Dem Andenken an Richard Cassirer. Medizinische Klinik 43, 1632–1633, 1925