Wobec niemożności wykonania tego zadania 18 września statek uległ samozatopieniu.
Służba w ZSRR Między 20 a 30 września 1939 roku okręt został podniesiony przez Rosjan, po czym wyremontowany w Pińsku i 24 października 1939 roku wcielony do służby we Flotylli Dnieprzańskiej, jako stawiacz min „Pina”. Od 17 lipca 1940 roku wchodził w skład radzieckiej Flotylli Pińskiej. Służył na Dnieprze po ataku Niemiec na ZSRR. 27 sierpnia 1941 roku został zatopiony przez czołgi na Dnieprze w rejonie wsi Pieczki. 24 maja 1944 roku okręt został ponownie podniesiony przez Rosjan i odholowany do Kijowa, gdzie został oddany na złom.
Dane techniczne Uzbrojenie: w służbie polskiej: 1 karabin maszynowy 7,92 mm Maxim wz. 08 160 min rzecznych wz. R („rybka”)
w służbie radzieckiej: 2 działa 45 mm 4 karabiny maszynowe plot 7,62 mm Maxim (1 × IV) 160 min
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie okręty rzeczne z okresu 1920–1939 Kategoria:Polskie okręty rzeczne z okresu II wojny światowej Kategoria:Polskie okręty rzeczne zatopione w czasie II wojny światowej Kategoria:Radzieckie okręty rzeczne z okresu II wojny światowej Kategoria:Radzieckie okręty rzeczne zatopione w czasie II wojny światowej Kategoria:Samozatopione polskie okręty rzeczne Kategoria:Statki i okręty zatopione na rzekach