Historia Pierwotnie w miejscu tym znajdowały się grunty rolne arabskiej wioski al-Ghabisijja. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała te tereny państwu arabskiemu. Podczas wojny domowej w Palestynie w 1948 roku w obszarze tym działały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całej Galilei. Mieszkańcy wioski al-Ghabisijji mieli jednak zawarty pakt o nieagresji z sąsiednimi osadami żydowskimi i dzięki temu unikali aktów przemocy. W dniu 27 marca 1948 roku żydowska organizacja paramilitarna Hagana wysłała konwój w celu wzmocnienia obrony oblężonego kibucu Jechi’am. Wpadł on jednak przy wiosce al-Kabri w zasadzkę i został rozbity (zginęło 47 żydowskich bojowników). W zasadzce wzięli udział również mieszkańcy z wioski al-Ghabisijji. Na samym początku I wojny izraelsko-arabskiej Izraelczycy przeprowadzili operację „Ben-Ami”, w trakcie której w nocy z 20 na 21 maja 1948 roku zajęli wioskę al-Ghabisijja. Wszystkich jej mieszkańców wysiedlono, a następnie większość domów wyburzono. Współczesny moszaw został założony w 1950 roku przez żydowskich imigrantów z Iraku i Iranu. Początkowo nosił on nazwę Dowe (hebr. דובא), a następnie w 1954 roku zmieniono ją na obecną, oddając w ten sposób cześć ofiarom konwoju Jechiam.