thumb thumb|2 Przyboczny Pułk Huzarów przed 1910 thumb|August von Mackensen w mundurze 2 Przybocznego Pułku Huzarów thumb|Huzar 5 Pułku Huzarów (H 5) von Ruesch (pierwotna nazwa pułku) w 1744, grafika R. Knötel thumb|Honorowy dowódca – księżniczka Wiktoria Luiza w mundurze Pułku 2 Przyboczny Pułk Huzarów im. Królowej Prus Wiktorii – (niem. 2. Leib-Husaren-Regiment „Königin Viktoria von Preußen” Nr. 2) – pułk huzarów Cesarstwa Niemieckiego.
Pułk sformowany 9 sierpnia 1741. Stacjonował w Gdańsku-Wrzeszczu i był przyporządkowany do XVII Korpusu Armii Niemieckiej. Do 20 grudnia 1808 jako jeden pułk dzielił historię z 1 Przybocznym Pułkiem Huzarów. W latach 1852–1886 dwa z jego szwadronów stacjonowały w Poznaniu. W latach 1886–1901 liczbę poznańskich szwadronów zwiększono do trzech. W dniu 1 października 1901 poznańskie szwadrony pułku przeformowano w składający się z pięciu szwadronów mieszany pułk strzelców konnych (kombinierte Jäger-Regiment zu Pferde), przemianowany następnie w 1905 roku na 1 Królewski Pułk Strzelców Konnych. Wiosną 1914 był w strukturze Brygady Huzarów Gwardii z 36 Dywizji Piechoty.
W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie Brygady Huzarów Leibgwardii z 2 Dywizji Kawalerii został wysłany na front zachodni.