Jednostka nazywała się po kolei:
od 9 maja 1762: Husaren-Regiment von Lossow od 18 października 1783: Husaren-Regiment von Hohenstock od 23 maja 1788: Husaren-Regiment von Göckingk od 29 grudnia 1794: Husaren-Regiment von Suter od 1804: Husaren-Regiment von Prittwitz
Podział pułku i ewolucja nazwy Na mocy A.K.O. z 20 grudnia 1808 pułk podzielono, tworząc z niego będący przedmiotem artykułu 1 Przyboczny Pułk Huzarów (1. Leib-Husaren-Regiment) w Gołdapi (Goldap) i 2 Przyboczny Pułk Huzarów (2. Leib-Husaren-Regiment) w Starogardzie Gdańskim (Preußisch Stargard). Dowódcą obu wciąż ściśle ze sobą powiązanych pułków pozostał generał . 7 maja 1817 1 Przyboczny Pułk Huzarów otrzymał nowy garnizon w Gdańsku. 7 maja 1861 nadano mu funkcjonujące do końca istnienia jednostki oznaczenie: 1 przyboczny pułk huzarów Nr. 1 (1. Leib-Husaren-Regiment Nr. 1). Kawalerzyści z pułku zwani byli też Huzarami Śmierci - niem. Totenkopfhusaren, czyli dosł. Huzarami Trupiej Główki.
Po połączeniu obu pułków huzarów przybocznych (2 Przyboczny Pułk Huzarów stacjonował dotychczas w Poznaniu i Lesznie) w Przyboczną Brygadę Huzarów (Leib-Husaren-Brigade), 14 września 1901 przydzielono im na garnizon nowe koszary w Gdańsku-Wrzeszczu (Danzig-Langfuhr).