W 1854 r. ukończył studia agronomiczne w Instytucie Agronomicznym i Leśniczym w Marymoncie k. Warszawy. Początkowo osiadł w kupionym od ojca majątku Zbrodzice. W 1859 kupił w ziemi skalbmierskiej zdewastowany wieloletnią dzierżawą i huraganem majątek Broniszów, który z czasem został jego siedzibą. W 1863 (przed urzędowym uwłaszczeniem chłopów) zniósł w Broniszowie pańszczyznę i uregulował sprawę serwitutów. Umożliwiło mu to scalenie gruntów i racjonalne zagospodarowanie od podstaw swojej posiadłości. Był zamiłowanym pionierem nowoczesnego rolnictwa. Wykorzystując wiadomości zdobyte podczas studiów w Marymoncie w miejsce tradycyjnej trójpolówki wprowadził nowatorski system płodozmienny. Z cukrownią w Kazimierzy Wielkiej zawarł wieloletni kontrakt na dostawę buraków cukrowych. Założył też cegielnię i z wyprodukowanej cegły wybudował budynki gospodarcze i dwór. W 1891 r. kupił w pobliżu Broniszowa majątki Ciuślice i Turnawiec. Po uregulowaniu serwitutów wprowadził w nich również nowoczesną gospodarkę. W jego racjonalnie i fachowo prowadzonych majątkach plony pszenicy osiągały nawet 20 korców z morgi (ok. 36 q/ha), co w tamtych czasach było wydajnością bardzo wysoką. Wiele czasu poświęcał na pracę społeczną. W 1863 r. był zwolennikiem powstania styczniowego i brał czynny udział w powstańczej organizacji kraju.