Jego studentem w tym czasie był Iwan Pawłow.
W 1870 został profesorem nadzwyczajnym na tej uczelni, a w 1872 roku decyzją ministra wojny Milutina, profesorem zwyczajnym fizjologii Akademii Medycznej w Petersburgu, wbrew decyzji władz wydziału. 21 stycznia 1873 roku wygłosił wykład inauguracyjny. W 1874 roku studenci zażądali usunięcia Cyona. W 1877 wyemigrował do Paryża, gdzie pracował z Claude’em Bernardem. W 1878 roku w Paryżu otrzymał tytuł doktora medycynyCyon, Elie von W: . Przyjął francuskie obywatelstwo i został we Francji do śmierci w 1912 roku.
Dorobek naukowy Cyonowi jako pierwszemu udało się utrzymać pracę wyizolowanego serca żaby. W swoim doświadczeniu zapewniono przepływ surowicy przez serce, utrzymywano też optymalną temperaturę płynu.
Wybrane prace Prace medyczne Über den Einfluß der Temperaturveränderungen auf Zahl, Dauer und Stärke der Herzschläge. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig 77-127, 1866 Elias von Cyon, Carl Ludwig. Die Reflexe eines der sensiblen Nerven des Herzens auf die motorischen der Blutgefässe. Arbeiten aus der Physiologischen Anstalt zu Leipzig 128-149. 1866 Die Lehre von der Tabes dorsalis: kritisch und experimentell erläutert. Berlin: Liebrecht, 1867 Über die Wurzeln, durch welche das Rückenmark die Gefäßnerven für die Vorderpfote aussendet.