powołano Organizację Zakładów Przystosowawczych Markronisos (gr.: Οργανισμός Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου), popełniającą zbrodnie programowoFragment historii wyspy Makronisos, zamieszczonej na stronie gminy Keos: „...Οι δοκιμασίες πολλές και κυρίως αυτή ως δίψας. Όταν δεν μπορούσε να φτάσει το καΐκι που μετέφερε νερό, τους έδιναν αλμυρό ... ατομικοί και ομαδικοί βασανισμοί βρίσκονταν στο καθημερινό πρόγραμμα με σκοπό να σκύψουν το κεφάλι, να καμφθεί το ηθικό Όσοι υπέγραφαν, για να αποδείξουν την ανάνηψή τους, τους έβαζαν πέτρες στα χέρια και τους διέταζαν να λιθοβολήσουν τους αμετανόητους. – Wywoływano cierpienia, w tym pragnienie. Gdy nie docierał statek ze słodką wodą (więźniom) podawano słonego dorsza. Indywidualne i zbiorowe tortury znajdowały się w codziennym programie. Tym, którzy podpisali (deklarację lojalności wobec króla), aby udowadniali swą przemianę, wkładano w dłonie kamienie i rozkazywano kamienowanie więźniów nie podejmujących współpracy (dosłownie: nieżałujących)...”.. Gdy w jednym z obozów wybuchł bunt uwięzionych tu „za postawę” żołnierzy królewskichWedług „Historii Współczesnej Grecji 1941-1974” autorstwa S.N.Grigoriadisa, skazywanie na ciężkie więzienie lub śmierć „Za postawę”, było oficjalną formułą w wielu procesach przed sądami wojskowymi, poczynając od października 1946, tj.