Erik Stein Johnsen (ur. 4 lipca 1965 w Oslo) – norweski skoczek narciarski, dwukrotny medalista olimpijski.
Kariera W Pucharze Świata zadebiutował w sezonie 1986/1987, zajmując 15. miejsce podczas konkursu na skoczni Holmenkollbakken w Oslo (21 marca 1987). Niecały rok później, podczas konkursu Pucharu Świata w Sankt Moritz wywalczył swoje pierwsze podium, zajmując drugie miejsce.
Podczas Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 w Calgary zdobył srebrny medal w konkursie na dużej skoczni, ustępując tylko Mattiemu Nykänenowi, a wyprzedzając Matjaža Debelaka o 0,2 punktu. Parę dni wcześniej Johnsen zajął 41. miejsce na normalnym obiekcie. Na tych samych igrzyskach wspólnie z Ole Christianem Eidhammerem, Jonem Inge Kjørumem i Ole Gunnarem Fidjestølem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym.
W 1989 wystartował na mistrzostwach świata w Lahti, zajmując 10. miejsce na dużej skoczni oraz 37. miejsce na normalnym obiekcie. Pierwszy raz na najwyższym stopniu podium zawodów Pucharu Świata stanął 18 marca 1988, kiedy zwyciężył w zawodach w Meldal. Łącznie sześć razy stawał na podium, odnosząc dwa zwycięstwa.