thumb|300px|Plemiona zamieszkujące Półwysep Iberyjski w III w. p.n.e. Asturowie – indoeuropejski lud celtycki, zamieszkujący w czasach starożytnych północno-zachodnie tereny Półwyspu Iberyjskiego – dzisiejszą Asturię, prowincję León, zachodnią część prowincji Lugo, i północną prowincji Zamora w Hiszpanii oraz region Trás-os-Montes w północno-wschodniej Portugalii.
Pierwsze wiadomości o Asturach przekazał Posejdonios w II wieku p.n.e. Asturowie przez długi czas skutecznie opierali się podbojom rzymskim, zostali pokonani dopiero w 19 p.n.e. przez wojska Marka Agrypy po klęsce w wojnie kantabryjskiej. Ziemie Asturów weszły wówczas w skład rzymskiej prowincji Hispania Tarraconensis, lecz do końca istnienia Imperium rzymskiego stopień ich romanizacji pozostał niewielki. thumb|300px|Fort na wzgórzu typu asturyjskiego w Coaña, w Asturii Asturowie byli społeczeństwem typu zbieracko-myśliwskiego, parający się rolnictwem tylko sporadycznie w ramach uzupełnienia diety. Przez dużą część roku używali żołędzi jako podstawowego produktu spożywczego, susząc je i ścierając na mąkę, uzyskiwali z niej, długo zachowujący świeżość, chleb. W czasach rzymskich pola uprawne nie były już tak rzadko spotykane.