Hugo Karl Liepmann (ur. 9 kwietnia 1863 w Berlinie, zm. 6 maja 1925 tamże) – niemiecki lekarz neurolog i psychiatra. Pamiętany jest za prace nad apraksjami.
Życiorys Studiował filozofię i nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie, Uniwersytecie w Lipsku i Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu. W gimnazjum interesował się głównie starożytnymi językami i filozofią; do ulubionych filozofów zaliczał Kanta i Schopenhauera. Z czasem zainteresował się także medycyną. W 1895 roku w Berlinie otrzymał tytuł doktora medycyny. W latach 1895–1899 był asystentem Carla Wernickego w Klinice Psychiatrycznej i Chorób Nerwowych we Wrocławiu, a później został profesorem neurologii na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie. Od 1915 roku dyrektor szpitala psychiatrycznego w Herzberge (dziś Berlin Lichtenberg). Pod koniec życia cierpiał na chorobę Parkinsona, popełnił samobójstwo po kolejnym zaostrzeniu choroby.
Służył w armii w regimencie dragonów w latach 1885–1886. Znany był z zamiłowania do jazdy konnej i gimnastyki, cenił grę w szachy. Nie wyznawał żadnej religii, jednak nie zadeklarował odrzucenia judaizmu gdy proponowano mu katedrę w Berlinie.
Żonaty z Agathą BleichröderFred Grubel (ed.) Catalog of the archival collections. Mohr Siebeck, 1990 s.