Głównym obszarem zainteresowań Buschkego były rzeżączka i kiła. Początkowo był sceptyczny wobec salwarsanu, być może dlatego, że Paul Ehrlich, który wprowadził lek w 1910 roku, nie zaproponował go Buschkemu, rozdając go za to innym dermatologom. Razem z Martinem Gumbertem napisał monografię poświęconą kile u dzieci, w oparciu o 160 przypadków pacjentów pediatrycznych leczonych na jego oddziale w okresie 6 miesięcy. Współpracownikami Buschkego byli William Curth i Helen Curth Ollendorff.
W 1933 roku stracił pracę. W 1943 Buschke zginął w obozie koncentracyjnym w Theresienstadt (Terezín). Wojnę przeżyła jego żona Sara z domu GollingerThe Central Database of Shoah Victims' Names i trzech synów, z których dwóch również zostało lekarzami.
Wybrane prace Die Fürsorge für geschlechtskranke Kinder am Rudolf-Virchow-Krankenhaus. (z Martinem Gumpertem). Berlin, 1926. Geschlechtskrankheiten bei Kindern – Ein ärztlicher und sozialer Leitfaden für alle Zweige der Jugendpflege. (z Martinem Gumpertem) 1926 Gonorrhoe nebst einem Anhang der sterilitat des Mannes. (z E. Langerem) Berlin, 1926. 570 ss. Akne. (z A. Josephem). [w:] „Neue Deutsche Klinik”. vol. 1. Berlin-Wiedeń, 1927. Die Sprosspilze. (z A. Josephem) Die Sporotrichose. (z E. Langerem) [w:] Handbuch der pathogenen Mikroorganismen, 3rd ed., vol.