W Warszawie doprowadził do podpisania umowy z właścicielem zrujnowanego pałacu Uruskich Stefanem Czetwertyńskim a rektorem Uniwersytetu Warszawskiego, na mocy której w odbudowanym gmachu, oddanym do użytku w 1950, umieszczono Instytut Geograficzny UW (obecnie Wydział Geografii i Studiów Regionalnych), Instytut Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Polskie Towarzystwo Geograficzne i wspólną bibliotekę geograficzną.
Był jednym z ekspertów komunistycznego Rządu Tymczasowego RP ds. granic, uczestniczących w konferencji w Poczdamie w lipcu 1945, autorem memoriału pt. Postulaty Polski w sprawie granicy zachodniej Polski, przedłożonego po poprawkach Ministerstwa Spraw Zagranicznych Stanom Zjednoczonym Ameryki, Wielkiej Brytanii i Związkowi Radzieckiemu. Uczestniczył w rozmowach w sprawie ustalania przebiegu granicy polsko-czechosłowackiej i polsko-radzieckiej.
Członek PPS w latach 1945–1948. W PZPR przez cały okres istnienia partii (1948–1990). Poseł do KRN w latach 1945–1947, a następnie do Sejmu Ustawodawczego (1947–1952). Podsekretarz stanu w MSZ w latach 1946–1950.