24,47-53). Kodeks składa się z 318 pergaminowych kart (23 na 16,5 cm). Pisany jest jedną kolumną na stronę, 24 linijek w kolumnie. Litery Θ, Ε, Ο oraz Σ są okrągłe, a litery Χ, Ζ, Ξ nie są wydłużone poniżej linii. Stosuje punktację i jest regularna w całym rękopisie. Pismo jest staranne.
Styl pisma jest podobny do Kodeksu Aleksandryjskiego, jakkolwiek mniej regularny. Inicjały są zdobione kolorami: zielony, niebieski i cynober.
Tekst dzielony według dłuższych jednostek – κεφαλαια (rozdziały). Numery κεφαλαια umieszczone zostały na marginesie kolumny tekstu, a przed każdą z Ewangelii umieszczona została tablica κεφαλαια (tytuły rozdziałów). Ponadto stosowany jest inny podział według mniejszych jednostek – Sekcji Ammoniusza z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza, a na dole strony znajduje się Harmonia czterech Ewangelii. Perykopy ewangeliczne wyróżnione są przy pomocy wielkich inicjałów, stojących na marginesie, tak jak ma to miejsce w Kodeksie Aleksandryjskim i Kodeksie Efrema.
Kodeks został później scalony w jedną całość z pisanym minuskułą XII-wiecznym rękopisem Nowego Testamentu, minuskułem 2087 (według numeracji Gregory-Aland), który zawiera tekst Apokalipsy.