110 i 113.
Od 4 stycznia 1880 zaczął pełnić funkcję dyrektora Zachodniopruskiego Muzeum Prowincjonalnego w Gdańsku i był nim do 1910 r.Krumbiegiel G., Krumbiegiel B., 1998: Z historii Zachodniopruskiego Muzeum Prowincjonalnego w Gdańsku. W: Bursztyn - poglądy, opinie, 2005 r., str. 198-201. W roku 1906 objął urząd konserwatora przyrody w Prusach (państwowy opiekun pomników przyrody - niem. Staatliche Stelle für Naturdenkmalpflege in Preußen), początkowo pełnił tę funkcję w Gdańsku; a w 1910 przeniósł się wraz z urzędem do Berlina. Sam zabiegał o utworzenie tego urzędu i do końca życia budował struktury ochrony przyrody w Niemczech.
W sierpniu 1919 r. pojął za żonę Szwedkę Gretę EkelöfLangowska 2020, s. 118 (1882–1933, bibliotekarkę Biblioteki Państwowej w Sztokholmie, która po śmierci męża wydała bibliografię jego prac – „Bibliographia Conwentziana. 1874-1922”).
Zmarł na skutek komplikacji pooperacyjnych. Został pochowany na cmentarzu Südwestkirchhof Stahnsdort w Berlinie, jego nagrobek zachował się.