W latach 1938–1944 Freyer pełnił funkcję przewodniczącego w Niemieckim Instytucie Kultury w Budapeszcie na Węgrzech.
Freyer był protestantem. Jego żoną była Käthe Lübeck, Freyer miał z nią czwórkę dzieci.
Po II wojnie światowej Freyer nie mógł utrzymać stanowiska w Lipsku, który znalazł się w radzieckiej strefie okupacyjnej. W związku z tym w 1948 zaczął pracę w Wiesbaden w firmie wydawniczej Brockhaus. Wznowił pracę wykładowcy na jedynie 3 lata (1953–1955) na Uniwersytecie w Münster, a także przez krótki okres w 1954 w Ankarze, gdzie współpracował przy zakładaniu instytutu socjologii.
Prace W swojej pracy Der Staat (1926) Freyer wyróżnił trzy fazy w historii, nieustannie się powtarzające: Glaube (niem. wiara), Stil (styl) i Staat (państwo). Są one częściowo, choć nie otwarcie, oparte na teorii wspólnoty i społeczeństwa (Gemeinschaft und Gesellschaft) Ferdinanda Tönniesa. Ostatnia faza (Staat) jest tu ujęta jako idealny stan dla społeczeństwa.