W odpowiedzi Sargon II najechał w 716 r. p.n.e. Harhar, co najprawdopodobniej zmusiło Daltę do podjęcia decyzji o podporządkowaniu się asyryjskemu władcy. Decyzja ta nie spodobała się miejscowej, proelamicko nastawionej arystokracji, która zaczęła podburzać ludność królestwa przeciw Asyrii. Niepokoje w Ellipi zmusiły Sargona II do interwencji w tym królestwie w trakcie jego wyprawy wojennej do Medii w 713 r. p.n.e. Sargon II umocnił pozycję Dalty na tronie Ellipi, ale po kilku latach jego protegowany zmarł. Do walki o tron Ellipi stanęli dwaj synowie Dalty - nastawiony proasyryjsko Aspabara i jego brat przyrodni Nib'e, wspierający Elam. W 706 r. p.n.e. Sargon II ponownie interweniował w Ellipi, pokonał i pojmał Nib'e, a Aspabarę osadził na tronie królestwa. Dzięki proasyryjskiej postawie Aspabary Ellipi nie zostało zajęte przez Asyryjczyków i utrzymało swą niepodległość. Już jednak za rządów Sennacheryba (704-681 p.n.e.), syna i następcy Sargona II, Aspabara porzucił swą proasyryjską politykę i wspierać zaczął Elam. Sennacheryb odpowiedział w 702 r. p.n.e. inwazją na Ellipi, które szybko zostało pokonane. W celu dalszego osłabienia tego królestwa Sennacheryb przyłączył jego część do Asyrii. Stolicą zaanektowanych ziem uczynił miasto Elenzasz, którego nazwę zmienił na Kar-Sennacheryb.