Po przyłączeniu części Górnego Śląska wraz z Katowicami do Polski, w 1922 roku zreorganizowano liceum i wyższe liceum żeńskie, które przekształcono w ośmioletnie Miejskie Gimnazjum Żeńskie. Jego pierwszym kierownikiem został Józef Wolff. O powołanie polskiego liceum żeńskiego grono rodziców zwróciło się z petycją do katowickiego magistratu we wrześniu 1922 roku. Otrzymali oni odpowiedź odmowną, ale w listopadzie tego samego roku pod naciskiem Wydziału Oświecenia Publicznego i dzięki staraniom wizytatora Władysława Mieniaka rozpoczęto organizację polskiego liceum żeńskiego. Otrzymało ono pomieszczenia w starszej części budynku przy ulicy 3 Maja, z osobnym wejściem. 13 maja 1932 roku szkoła otrzymała sztandar i nadano jej imię Marii Skłodowskiej-Curie. W 1936 roku szkołę niemiecką zlikwidowano, a uczniowie pragnący kontynuować naukę musieli korzystać ze szkoły niemieckiej w Chorzowie.
W latach międzywojennych prowadzono w szkole wiele działań eksperymentalnych, m.in. wypracowano wzorzec matury korelacyjnej. Działało w niej m.in. Ognisko Metodyczne Języka Polskiego, zorganizowane przez nauczycielkę Mieczysławę Miterę-Dobrowolską.