Historia W latach 50. XX wieku miała miejsce masowa emigracja ludności żydowskiej do Ziemi Izraela. Nagłe pojawienie się dużej liczby nowych imigrantów, zmusiło władze izraelskie do poszukiwania sposobu ich absorpcji. W ten sposób zrodziła się koncepcja utworzenia nowego obszaru osadnictwa w południowej części Doliny Jezreel. Cały projekt otrzymał wspólną nazwę Ta’anach, która to nazwa odnosiła się do całego regionu. Powstały tu trzy identyczne bloki osiedli, z których każdy posiadał centralną wioskę pełniącą wszystkie podstawowe funkcje dla sąsiednich osad rolniczych. W takich okolicznościach w 1953 roku rozpoczęto tworzenie pierwszego bloku, który nazwano Ta’anach Alef. Jako pierwszy, w dniu 2 czerwca 1953 roku założono moszaw Awital. Krótko po nim powstał moszaw Perazon.
W takich okolicznościach, w 1954 roku został założony moszaw Metaw. Jego nazwa nawiązuje do najlepszej, najżyźniejszej części ziemi, jaką otrzymał w Egipcie biblijny JózefZobacz: Księga Rodzaju 47,11: „Józef osiedlił ojca i braci, dając im posiadłość w najbardziej żyznej części Egiptu, w ziemi Ramses, jak mu polecił faraon.” Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.. W moszawie zamieszkali imigranci z Iraku i Kurdystanu. Centrum usługowe bloku osiedli utworzono dopiero w 1960 roku – jest to wioska Merkaz Ja’el.