Historia thumb|240px|Meczet w At-Tajjiba Po I wojnie światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków, który w 1921 roku utworzyli Brytyjski Mandat Palestyny. W okresie tym, około 1920 roku koczownicze beduińskie plemię Zuabija założyło wieś At-Tajjiba. Gdy w 1937 roku w pobliżu powstał żydowski kibuc Moledet, mieszkańcy wsi odsprzedali im część swoich ziem. W ten sposób ułatwili rozwój osadnictwa żydowskiego w Palestynie. W 1945 roku we wsi żyło 430 mieszkańców, w tym 150 Żydów.
W poszukiwaniu skutecznego rozwiązania narastającego konfliktu izraelsko-arabskiego w dniu 29 listopada 1947 roku została przyjęta Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181. Zakładała ona między innymi, że wieś At-Tajjiba miała znaleźć się w granicach nowo utworzonego państwa żydowskiego. Arabowie odrzucili tę rezolucję i dzień później doprowadzili do wybuchu wojny domowej w Mandacie Palestyny. Od samego początku wojny tutejsze wioski były wykorzystywane przez arabskie milicje, które sparaliżowały żydowską komunikację w całym regionie. Z tego powodu, siły żydowskiej Hagany przeprowadziły szereg operacji, zajmując i wysiedlając część tutejszych wiosek arabskich.