Historia W latach 50. XX wieku miała miejsce masowa emigracja ludności żydowskiej do Ziemi Izraela. Nagłe pojawienie się dużej liczby nowych imigrantów, zmusiło władze izraelskie do poszukiwania sposobu ich absorpcji. W ten sposób zrodziła się koncepcja utworzenia nowego obszaru osadnictwa w południowej części Doliny Jezreel. Cały projekt otrzymał wspólną nazwę Ta’anach, która to nazwa odnosiła się do całego regionu. Powstały tu trzy identyczne bloki osiedli, z których każdy posiadał centralną wioskę pełniącą wszystkie podstawowe funkcje dla sąsiednich osad rolniczych. W takich okolicznościach w 1953 roku rozpoczęto tworzenie pierwszego bloku, który nazwano Ta’anach Alef. Jako pierwszy, w czerwcu 1953 roku założono moszaw Awital. Krótko po nim powstał moszaw Perazon.
Jego nazwa oznacza „osiedle wiejskie”, i została zaczerpnięta z tekstu biblijnegoZobacz: Księga Sędziów 5,7: „Zanikło życie w osiedlach, zanikło w Izraelu, aż powstała Debora, powstała jako matka w Izraelu.” Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.. W moszawie zamieszkali imigranci z Kurdystanu, którzy do tej pory mieszkali w obozie przejściowym ma’abarot istniejącym w zniszczonej arabskiej wiosce Zirin.