Nieco poniżej grzbietu, po jego północnej stronie, do 1978 r. prowadził szlak Magistrali Tatrzańskiej. Fragment znajdujący się w Tatrach Bielskich został jednak zamknięty, a na terenie grzbietu utworzono rezerwat ścisły. U stóp grani przebiega zielony szlak z Tatrzańskiej Kotliny do schroniska pod Szarotką (chata Plesnivec) i Doliny Białych Stawów.
Na południe, do Doliny Czarnej Rakuskiej Kozi Grzbiet opada pionowymi ścianami, których wysokość dochodzi do 90 m. Na północ, do Doliny Suchej opada z Koziego Grzbietu jednolicie nachylone zbocze, w najwyższej części porośnięte kosodrzewiną lub lasem. Od dolnej części Koziego Grzbietu, pomiędzy (Fajsksową Przełęczą a Wielką Jelenią Skałą) odgałęzia się na północ, do Doliny Suchej grzęda zwana Długą Ścianą.
Przypisy Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006,
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Bielskich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr