Lotopałanka (Petaurus) – rodzaj ssaków z rodziny lotopałankowatych (Petauridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące na Nowej Gwinei i w Australii.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 14–31 cm, długość ogona 14–47 cm; masa ciała 60–725 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1791 roku brytyjski zoolog i botanik George Shaw w książce swojego autorstwa poświęconej opisowi zwierząt wraz z ich ilustracjami. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) lotopałanka żółtobrzucha (P. australis).
Etymologia Petaurus: petauron ‘trampolina, skakać’, od πεταυριστης petauristēs ‘akrobata, balansista’ . Ptilotus: gr. πτιλωτος ptilōtos ‘skrzydlaty’. Gatunek typowy: Fischer wymienił dwa gatunki – Petaurus australis G.K. Shaw, 1791 i Sciurus Petaurus norfolcensis Kerr, 1792 – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Petaurus australis G.K. Shaw, 1791. Belidea i Belideus (Belidens): gr. βελος belos, βελεος beleos ‘strzała, oszczep’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Didelphys sciurea G.K. Shaw, 1794 (= Sciurus (Petaurus) norfolcensis Kerr, 1792). Xenochirus: gr. ξενος xenos ‘dziwny, niezwykły”’; χειρ kheir, χειρος kheiros ‘dłoń’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Didelphys sciurea G.K.