Objawy mogą ewoluować w czasie, szczególnie jeżeli przyczyną jest udar niedokrwienny spowodowany zmianami wewnątrz naczyń (miażdżycą), lub jeżeli dojdzie do wtórnego ukrwotocznienia zmian. Krwotok śródmózgowy charakteryzuje się zazwyczaj szybkim wystąpieniem nasilonych objawów, rzadziej ewoluuje na początku choroby. Do 40% udarów jest poprzedzonych bólem głowy, nagły silny ból głowy jest typowym objawem krwotoku podpajęczynówkowego.
Zaburzenia świadomości — od przemijającego splątania, senności, po śpiączkę – występują u istotnej części chorych z ostrym udarem mózgu i są markerem cięższego uszkodzenia mózgu oraz gorszego rokowania. W rejestrach i badaniach obserwacyjnych odsetek pacjentów z obniżeniem świadomości po udarze waha się szeroko, w zależności od definicji i populacji: opisano zakresy rzędu kilku do kilkudziesięciu procent (w publikacjach podawano przykładowo około 4–38% chorych z udarem doświadczających istotnego obniżenia poziomu świadomości). Zaburzenia świadomości są bardziej typowe dla krwotoku, mogą jednak też wystąpić w rozległym udarze niedokrwiennym.
Zaleca się stosowanie obiektywnej skali do oceny objawów udaru, najlepiej NIHSS (National Institutes of Health Stroke Scale).