Udar mózgu (łac. insultusPierw. „naskoczenie, rzucenie się [na kogoś]; napad, atak” (późn. „napastowanie, szydzenie, lżenie; zniewaga; obraza, wyzywanie, pogarda”). cerebri), dawniej także apopleksja (gr. Dosł. „porażenie, powalenie, obezwładnienie (uderzeniem, ciosem)”., łac. apoplexia cerebri) – nagłe zaburzenie krążenia krwi w mózgu, które prowadzi do uszkodzenia jego komórek na skutek niedokrwienia lub krwotoku (podpajęczynówkowego lub śródmózgowego). Objawy udaru zależą od miejsca uszkodzenia, obejmują m.in. nagłe jednostronne osłabienie mięśni, zaburzenia mowy, widzenia, koordynacji lub nagły, silny ból głowy.
Udar mózgu jest stanem zagrożenia życia. Wymaga hospitalizacji, najlepiej na wyspecjalizowanym oddziale udarowym. Wczesne rozpoznanie udaru (w udarze niedokrwiennym także szybkie wdrożenie leczenia reperfuzyjnego – maksymalny czas w większości przypadków to 4,5 godziny od rozpoczęcia objawów) znacząco poprawia rokowanie i zmniejsza ryzyko trwałej niepełnosprawności.