Pseudopałankowate (Pseudocheiridae) – rodzina ssaków z rzędu dwuprzodozębowców (Diprotodontia) wyłoniona z lotopałankowatych (Petauridae).
Budowa Pseudopałankowate osiągają średnie rozmiary. Masa ich ciała wynosi od 0,5 do 2 kg.
Wzorem zębowym nie różnią się od lotopałankowatych.
Na tułowiu występuje otwierająca się ku przodowi torba lęgowa (marsupium), dużych rozmiarów. Prostą budowę żołądka rekompensuje duża kątnica, w której bytują bakterie trawiące pokarm roślinny. Pseudopałankowate cechują się najczęściej silnym i chwytnym ogonem.
Kończyny przednie pseudopałankowatych obejmują przeciwstawne palce: palce I i II ułożone są przeciwstawnie do III, IV i V. Podobne przystosowanie występuje na przednich łapach lotopałankowatych. Tylne kończyny pseudopałankowatych mają duży paluch, również i tu widać podobieństwo do Petauridae.
Rozmieszczenie geograficzne thumb|left|Skałopałanka australijska z podrodziny nibypałanek Obejmuje gatunki zamieszkujące w Australii i Nowej Gwinei na obszarach porośniętych lasami lub zaroślami. Na przykład wolatucha wielka zamieszkuje lasy eukaliptusowe.
Ekologia Zwierzęta te prowadzą w większości nadrzewny tryb życia. Żywią się liśćmi.