Problem dla Brytyjczyków stanowiło wyegzekwowanie zasądzonej kwoty. Albania zgodziła się w 1951 roku zapłacić jedynie 40 000 funtów. W końcu Wielka Brytania zajęła zapas 5106 kg złota, które stanowiło początkowo własność albańskiego rządu, w 1939 roku zostało zagrabione przez faszystowskie Włochy, a pod koniec wojny przejęte przez III Rzeszę, następnie odnalezione przez aliantów i zdeponowane w Banku Anglii. Po wojnie stan prawny tego zapasu złota pozostał nieustalony, nie było ponadto warunków politycznych do zwrotu go komunistycznej Albanii Envera Hodży. Incydent w Cieśninie Korfu przez długie lata wpływał negatywnie na stosunki brytyjsko-albańskie. Po II wojnie światowej stosunki dyplomatyczne Wielkiej Brytanii z Albanią zostały nawiązane dopiero 29 maja 1991 roku.
Dopiero w maju 1992 roku osiągnięto porozumienie, na mocy którego rząd brytyjski zgodził się zwrócić Albanii 1574 kg złota, uznając swoje roszczenia za zaspokojone, a obie strony wyraziły żal za incydent w Cieśninie Korfu. W 1996 roku Wielka Brytania zwróciła Albanii ustaloną część złota.
Zobacz też Interwencja na Korfu
Bibliografia Joseph Caruana: Pole minowe! Incydent w Kanale Korfu w: Okręty Wojenne nr 2/1999 (30) Corfu Channel (United Kingdom v. Albania) – teksty wyroków MTS (ang.)
Kategoria:1946 w Albanii Kategoria:1946 w Wielkiej Brytanii Kategoria:Incydenty dyplomatyczne Kategoria:Prawo morza Kategoria:Albania w okresie komunizmu