Po powrocie Partii Konserwatywnej do władzy w 1970 r. został ministrem technologii, a następnie Kanclerzem Księstwa Lancaster. Na tym stanowisku odpowiadał za brytyjskie negocjacje dotyczące członkostwa w Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej. W 1972 r. został ministrem środowiska. Utrzymał się na tym stanowisku do wyborczej porażki swojej partii w 1974 r.

Jako polityk opozycji był w latach 1974–1975 ministrem spraw zagranicznych w gabinecie cieni. W latach 1979–1982 był przewodniczącym Centre Européen de Documentation et d'Information. W Izbie Gmin zasiadał do 1987 r. Następnie został kreowany parem dożywotnim jako baron Rippon of Hexham i zasiadł w Izbie Lordów.

Linki zewnętrzne Nekrolog w New York Times

Kategoria:Parowie dożywotni Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1955–1959 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1959–1964 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1966–1970 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1970–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1974 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1974–1979 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1979–1983 Kategoria:Brytyjscy parlamentarzyści 1983–1987 Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Politycy Partii Konserwatywnej (Wielka Brytania) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Brytyjscy samorządowcy