Dzięki zastosowaniu cieczy o większym współczynniku załamania światła niż powietrze można uzyskać większą aperturę całego obiektywu: NA > 1.
Jako ciecze imersyjne stosowane są najczęściej: woda destylowana – jedna z nielicznych ciecz imersyjna „niebrudzących” soczewki czołowej obiektywu, n = 1,333 (przy 20 °C – i dalej dla reszty cieczy), maksymalna wartość apertury uzyskiwanej przez obiektyw NA = 1,20, gliceryna – n = 1,472, NA = 1,30, olej parafinowy – n = 1,480, Na = 1,33, olejek cedrowy – n = 1,515, Na = 1,40, anizol – n = 1,516, Na = 1,40, α-monobromonaftalen – n = 1,658, Na = 1,53, jodek metylenu – n = 1,740, Na = 1,60.
Zakres powiększeń Powiększenie jest obok apertury jednym z podstawowych parametrów obiektywu mikroskopowego. To od niego zależy, ile szczegółów można dostrzec w badanej próbce. Dobór powiększeń nie jest całkiem przypadkowy, leczy oparty na tzw. znormalizowanym ciągu powiększeń stosowanym w optyce instrumentalnej.
Część ciągu:
...1 1,25 1,6 2 2,5 3,2 4 5 6,3 8 10 12,5 16 20 25 32 40 50 63 80 100 125...
W praktyce najczęściej stosowane są obiektywy o powiększeniach 1x, 2,5x, 4x, 5x, 6,3x, 10x, 16x, 20x, 40x, 50x, 63x, 100x i 125x.