Po zakończeniu wojny przeniósł się do Łodzi, gdzie kontynuował naukę w Państwowej Szkole Przemysłu Artystycznego, w 1947 r. zdał maturę, a następnie studiował w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. Na drugim roku studiów przeniósł się do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Studiował w pracowniach profesorów Juliusza Studnickiego, Jana Ignacego Wodyńskiego, Jacka Żuławskiego i Stanisława Teisseyre’a. Po uzyskaniu dyplomu na Wydziale Malarstwa w 1954 r. rozpoczął pracę pedagogiczną na uczelni. W 1956 r. na skutek choroby nowotworowej przeszedł amputację oka. W latach 1965–1966 pełnił obowiązki prodziekana Wydziału Malarstwa. Od 1962 r. prowadził Pracownię Rysunku, a później Rysunku i Malarstwa. W 1966 r. uzyskał tytuł docenta. Od 1972 r. był kierownikiem Katedry Kształcenia Ogólnoplastycznego uczelni. W gdańskiej PWSSP pracował do 1983 r., kiedy przeszedł na wcześniejszą emeryturę. thumb|Grób Bohdana Borowskiego na cmentarzu Łostowickim w Gdańsku Swoją twórczość prezentował na wielu wystawach w Polsce (m.in. w Gdańsku, Sopocie, Gdyni i Warszawie) oraz za granicą (m.in. we Włoszech, Francji i Kanadzie). W latach 1978–1979 projektował i realizował wystrój plastyczny elewacji Miejskiego Domu Kultury w Opocznie.

Od marca 1957 r. był mężem Doroty Krystyny z domu Skorackiej (1924–2020).