W późniejszym okresie artystka przyjaźniła się też aktorkami – Tillą Durieux, Marią Orską i Carolą Neher, pisarzami Bjørnstjerne Bjørnsonem i Gerhartem Hauptmannem. Na przełomie wieków przeprowadziła się do berlińskiej dzielnicy Tiergarten, gdzie mieszkała w tym samym mieszkaniu niemal nieprzerwanie przez około 40 lat. Kilkukrotnie wyjeżdżała do Francji, Holandii i Włoch.
Malarstwo Wolfthorn wywodzi się z impresjonizmu, z czasem ewoluując w kierunku secesji. Malowała portrety, pejzaże, rysowała grafiki i ilustracje, projektowała pocztówki. Jej pracy były wielokrotnie omawiane na łamach niemieckich pism artystycznych. W późniejszym okresie życia Julie Wolfthorn poświęciła się działalności społecznej w organizacjach żydowskich. Z tego też powodu w październiku 1942 roku razem z Louise została deportowana do obozu Theresienstadt, gdzie zmarła dwa lata później 29 grudnia 1944 roku. Bibliografia Sławomir Majoch, Zamalowany obraz wielokulturowego miasta. Wprowadzenie do problematyki (nie)obecności artystów czasów pruskich w historii sztuki Torunia, w: Plastyka toruńska 1793-1920: zapomniane oblicze wielokulturowego miasta, red. K. Kluczwajd, M. Pszczółkowski, Toruń 2017, s. 12-31.
Linki zewnętrzne Strona poświęcona Julie Wolfthorn
Kategoria:Niemieccy secesjoniści Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1944 Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Artyści związani z Toruniem