Do Warszawy wróciła jesienią 1946 roku, później wyjechała z matką i siostrą na Wybrzeże. W 1947 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Marii Curie Skłodowskiej w Sopocie, zdała maturę i rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, dyplom uzyskała w 1951 roku. Podczas studiów należała do Bratniej Pomocy oraz ZAKA (Związek Akademickich Kół Artystycznych). W latach 1950–1951 była kierownikiem Ogniska Kultury Plastycznej w Pucku. W 1951 roku wstąpiła do ZPAP. W latach 1951–1980 pracowała w gdańskiej uczelni. Do 1955 roku pełniła funkcję asystenta, później adiunkta, a do 1965 roku docenta. Pod koniec 1963 roku przebywała na trzymiesięcznym stypendium w Paryżu. W latach 1964–1970 prowadziła pracownię malarstwa ściennego na Wydziale Malarstwa, a następnie na Zaocznym Studium Wychowania Plastycznego.
Artystka brała udział w tworzeniu polichromii kamienic przy ulicy Długiej i Długim Targu w Gdańsku. W latach 70. zrealizowała według własnych projektów witraże do wielu kościołów, m.in.: św. Teresy w Dźbowie, św. Józefa i św. Barbary w Gdańsku, św. Jana Ewangelisty w Szczecinie, Chrystusa Króla w Poznaniu, a także w Laskowicach i Górczynie i kaplicy pałacowej Sapiehów w Kodeniu.