Uzupełnieniem reliefu są greckie ornamenty opasujące scenę i umieszczone w dolnej części naczynia.
Do wykonanych przez artystów scytyjskich zaliczane są wyroby w tzw. stylu animalistycznym. Są to ozdoby broni i końskiej uprzęży w postaci figuralnych przedstawień zwierząt i ptaków drapieżnych. Najpopularniejsze są wizerunki lwów, panter, orłów, jastrzębi i jeleni oraz zwierząt fantastycznych – gryfów i smoków. Oprócz całych postaci ukazywane są ich głowy, rogi, łapy i szpony. Najstarsze znaleziska datowane są na koniec VII wieku p.n.e. Do VI wieku p.n.e. zazwyczaj były to formy realistyczne, które stopniowo uległy stylizacji. Kompozycje cechuje silna ekspresja oraz tendencja do uwydatniania części ciała zwierząt związanych z walką (rogi, dzioby, kopyta). Do ozdób tego typu należą (znajdujące się w Ermitażu) znaleziska z kurhanów Kelemerskich, Ulskich i kurhanu Kostromskiego. Najbardziej znanym eksponatem jest złoty jeleń datowany na VI wiek p.n.e. Ta stylizowana blacha zdobiła najprawdopodobniej tarczę. Jeleń ukazany jest w momencie skoku, z wyciągniętą głową i podwiniętymi nogami. Poroże skomponowane w fantazyjny sposób o esowatych liniach zostało przesadnie wyolbrzymione.
Rzeźbę reprezentują dzieła zachowane nielicznie, m.in.