Pomiędzy kmieciami osiadłymi było także dwoch ludzi „zbrzeznych”, którzy ze swoich pól płacili inaczej – po trzy wiardunki, dwie ćwiertnie owsa, dwa koguty i 30 jaj. Karczmarz zapłacił od karczmy 8 groszy. We wsi w średniowieczu warzono piwo. Opłata zwana „stawne” wynosiła 4 denary od każdej beczki piwa. Ogólna kwota ze wsi z tytułu czynszu wyniosła 34,5 grzywny oraz 2 grosze, 9 małdratów i 4 ćwiertnie owsa, 56 kapłonów, 60 kogutów i 15 kóp jaj. W 1577 wieś biskupa poznańskiego Plewiska zapłaciła pobór. W 1580 pobrano podatki od 19 łanów, 5 komorników, kowala, jednego budowniczego (łac. „architector”) oraz od jednego krawca.
W 1602 biskup poznański Wawrzyniec Goślicki potwierdził posiadanie przez szlachcica Stanisława Skrzetuskiego sołectwa w Plewiskach i udzielił mu na nim dożywocia. Sołectwo to zostało za czasów biskupa Łukasza Kościeleckiego (1577-1597) wykupione od spadkobierców Jana Bielawskiego, a jego wartość komisarze biskupi oszacowali na 60 grzywien. Obejmowało wówczas 3 łany z ogrodami, łąkami, pastwiskami, stawami rybnymi i innymi należnościami.