Przyroda ożywiona Poza stosunkowo niewielkim wycinkiem między wierzchołkiem Kľaku a brzegiem urwiska cała reszta wierzchowiny jest dość gęsto porośnięta. Pod sam szczyt podchodzą kępy karłowatej buczyny, nie przekraczającej 1,5 m wysokości i równie karłowatej wierzby iwy. Nieliczne świerki mają przysadziste sylwetki i formy bardziej lub mniej sztandarowe. Wśród świerków rosną licznie krzewy wawrzynka wilczełyko. Na wierzchołkowym spiętrzeniu spotkamy również trawę kostrzewę tatrzańską, która znajduje tu swą zachodnią granicę występowania.
Na północnych zboczach góry występują płaty kosodrzewiny, przetykanej pojedynczymi jarzębinami. W towarzyszących jej ziołoroślach rośnie m.in. tojad mocny. Spotkamy szereg innych gatunków roślin chronionych, jak goryczka krótkołodygowa, zarzyczka górska, lilia złotogłów, storczyk podkolan biały, paproć języcznik zwyczajny i in.
Wierzchołek i południowo-zachodnie stoki masywu po poziomicę ok. 1050 m obejmuje utworzony w 1965 r. rezerwat przyrody Kľak o powierzchni 85,71 ha.
W 1813 r. prowadził tu obserwacje botaniczne i zbierał rośliny do swojego zielnika znany szwedzki botanik Göran Wahlenberg.