Z czasem rosło zainteresowanie Katarzyny sprawami religii i nauki. Pogłębiała swoją wiedzę i zapewniała córce najlepszą edukację. To głównie dzięki Katarzynie w Anglii stało się modne kształcenie córek. Wspomagała finansowo szkoły. Jednakże Henryk był najbardziej zainteresowany posiadaniem potomka męskiego, który zapewniłby ciągłość dynastii Tudorów. Wciąż żyli przedstawiciele dynastii Plantagenetów, którzy mieli przynajmniej tak samo dobre prawo do tronu. I nawet jeśli nie występowali z roszczeniami, mogli się do nich odwołać wrogowie Tudorów. Pamięć okrucieństw niedawnej wojny domowej wciąż była żywa.
W 1520 siostrzeniec Katarzyny, król Hiszpanii i przyszły cesarz Karol V Habsburg, przybył do Anglii i namawiał Henryka do sojuszu skierowanego przeciwko Francji. Natychmiast po jego wyjeździe Henryk razem z Katarzyną udali się na spotkanie z królem Francji, Franciszkiem I na słynnym Polu Złotogłowia. Ale w ciągu dwóch lat Henryk wypowiedział Francji wojnę, a Karol V był znowu w Anglii i omawiał z parą królewską swoje zaręczyny z księżniczką Marią.