Pozostałe miejsca na podium zajęli Amerykanin Dave Sheppard i Francuz Jean Debuf, obaj z wyraźną stratą (Sheppard – 20 kg, Debuf – 37,5 kg). Podczas mistrzostw świata w Warszawie w 1959 roku pierwszy raz od sześciu lat nie zwyciężył. Zajął tam drugie miejsce, rozdzielając Louisa Martina z Wielkiej Brytanii i Polaka Czesława Białasa. Na igrzyskach w Rzymie w 1960 roku Worobjow ponownie był najlepszy, po raz kolejny poprawił też rekord świata, tym razem podnosząc 472,5 kg. Na podium stanęli też Łomakin i Martin, ze startą odpowiednio 15 kg i 27,5 kg. Ostatni sukces osiągnął na mistrzostwach świata w Wiedniu w 1961 roku, gdzie zajął trzecie miejsce, plasując się za Polakiem Ireneuszem Palińskim i Louisem Martinem.
Worobjow wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw Europy w tym złote na ME w Paryżu (1950), ME w Sztokholmie (1953), ME w Wiedniu (1954), ME w Monachium (1955) i ME w Sztokholmie (1958), srebrny na ME w Warszawie (1959) i brązowy podczas ME w Wiedniu (1961)Profil na Chidlovski.net .. Wielokrotnie bił rekordy świata.
Ukończył medycynę.