Badania wykazały, że jest to jedyny znany płaz bezogonowy bez płuc, których rolę przejęła skóra. Ciało płaza jest silnie spłaszczone, co dodatkowo zwiększa powierzchnię wymiany gazowej. Płuca zostały utracone w procesie ewolucji najprawdopodobniej w wyniku skrajnej adaptacji do środowiska życia. Wartkie, dobrze napowietrzone wody były wystarczającym źródłem tlenu, który mógł być absorbowany bezpośrednio przez skórę. Dodatkowo obniżone tempo metabolizmu tego płaza żyjącego w chłodnych wodach, zmniejsza zapotrzebowanie na tlen. Zanik płuc spowodował także spadek wyporności płaza i lepsze przystosowanie do nurkowania i pływania. Miejsce płuc w jamie ciała zajęły inne narządy wewnętrzne, które przesunęły się na ich pozycję.
Drugi gatunek tego rodzaju: Barbourula busuangensis, posiada normalnie wykształcone płuca.
Morfologia Płaz ten mierzy średnio 38 mm długości i waży średnio 6,5 grama. Jego naturalnym siedliskiem są zimne (14–17 °C), wartkie (2–5 m/s) rzeki lasów deszczowych klimatu subtropikalnego lub tropikalnego.