thumb|Widok od strony brzusznej Strzępnica zającowata (Polyxenus lagurus) – gatunek dwuparców z rzędu strzępnic i rodziny strzępnicowatych. Osiąga 2–4 mm długości. Jego jasnobursztynowy oskórek porastają ciemnobrązowe szczecinki. Żywi się glonami i porostami. Przystosowany do siedlisk umiarkowanie wilgotnych i suchych. Aktywny w dzień. Rankiem absorbuje wilgoć z otoczenia. Wykazuje się partenogenezą geograficzną: populacje rozmnażające się dzieworodnie przeważają w północnej Europie. Rozród płciowy odbywa się bez kopulacji. Samiec pozostawia spermatofory na utkanej siatce, skąd pobiera je samica. Gatunek kosmopolityczny.
Opis Dorosłe osobniki osiągają od 2 do 3 lub 3 do 4 mm długości i od 0,5 do 1 mm szerokości. Ciało pokrywa niewysycony solami wapnia, jasnobursztynowy oskórek, porośnięty ciemnobrązowymi szczecinkami. Układ szczecinek jest następujący: na głowie i wszystkich tergitach, z collum włącznie, występują dwa poprzeczne pasy połączone bocznymi kępkami, ponadto na każdym pleurycie, z wyjątkiem pierwszego, występują kępki boczne, a na końcu telsonu dwie długie szczoteczki kolcowatych szczecinek, które mogą się rozkładać. Te końcowe szczecinki służą celom obronnym. Ich wierzchołki są zagięte i zahaczają o szczecinki napastnika, np.