Na drugim planie na osi została przedstawiona budowa gotyckiej wieży, będącej atrybutem świętej. Scenę tę tworzą liczni kamieniarze ukazani w momencie swoich robót. U stóp wieży po prawej stronie widoczna jest prowizoryczna szopa, gdzie pracuje kolejna grupa budowniczych. Pośród pracujących można dostrzec delegację dworu (po lewej stronie obrazu), zdążająca na koniach w stronę placu budowy, czy też grupa niewiast w długich trenach (za plecami świętej). W głębi widać rzekę oraz krajobraz z licznymi pagórkami i drzewami. Po lewej stronie można dostrzec obwarowane miasto.
Analiza Święta Barbara była kobietą o niezwykłej urodzie i inteligencji, jej ojciec Dioskurus, gorliwy poganin, zapragnął córkę chronić przed wpływami zepsutej młodzieży, chronić jej cnotę, a także ustrzec przed wpływami chrześcijaństwa. Z tego też powodu wybudował warowną wieżę z dwoma oknami, w której zamknął Barbarę. Przychodzili do niej różni nauczyciele, przekazując swoją wiedzę. Wśród nich był chrześcijanin, który zapoznał swoją uczennicę z nową religią. Barbara uwierzyła Chrystusowi, przyjęła w tajemnicy przed rodzicami z rąk swego nauczyciela chrzest. Postanowiła żyć w dozgonnej czystości dla Jezusa Chrystusa.